donderdag 15 februari 2018

Elizabeth Musser- Als ik mijn ogen sluit


Recensie


Titel: Als ik mijn ogen sluit
Auteur: Elizabeth Musser
Uitgeverij: Kok
Genre: Christelijke roman

Pagina's: 350 bladzijdes

Gelezen voor uitgeverij Kok, waarvoor dank!





Beste lezers,

Dit mooie boek mocht ik lezen van Uitgeverij Kok: Als ik mijn ogen sluit. Het is een christelijke roman. Nog niet eerder had ik kennis gemaakt met de schrijfsels van Elizabeth Musser. Het is een bijzonder boek, over liefde en verdriet. Maar ook genade & bemoediging speelt een grote rol. Kijk je mee?.

De auteur

Elizabeth Musser schrijft ‘entertainment with a soul’, zoals ze het zelf zo mooi omschrijft, vanuit haar tuinhuisje vlak bij Lyon, waar ze woont met haar man Paul. Een groot deel van het jaar is ze met hem op pad voor de zendingsorganisatie International Teams om zendelingen pastoraal te begeleiden. Haar romans, zoals 'Aan de andere kant van de bergen', getuigen van haar liefde voor mensen die het minder goed hebben dan wij.

"Het is een ode aan vergeving en genade."


Het verhaal op de flaptekst

Jason, het 6-jarige zoontje van Henry en Libby Blough, lijdt aan een ernstig hartdefect en moet binnenkort zijn vierde operatie ondergaan. Henry werkt bij een drukkerij en kan al die dure operaties niet van zijn loon betalen. Zonder dat zijn vrouw het weet, stelt hij zich beschikbaar als huurmoordenaar, net als zijn vader ooit deed.

Maar hij faalt. Josephine Bourdillon, de vrouw die hij had moeten vermoorden, is niet dood, maar ligt in coma. Ondertussen wordt Jase’ toestand kritiek. Wetend dat hij niet voor de mislukte opdracht betaald zal worden, probeert Henry Josephine opnieuw te vermoorden, maar haar ziekenhuiskamer wordt goed bewaakt en hij slaagt er niet in om bij haar te komen. Als hij thuiskomt, wacht zijn vrouw hem op met goed nieuws: het geld is binnen en Jase kan geopereerd worden. Henry is opgelucht, maar ook bezorgd. Waarom is hij toch uitbetaald? Wat gebeurt er nu? JE leest het in Als ik mijn ogen sluit.


¶ Daar zat ik over te denken, behoorlijk opgewonden, toen ik eindelijk de parkeerplaats van ’t ziekenhuis op draaide. Op zo’n lichtbord knipperde de naam van het ziekenhuis, maar in mijn ogen leek het alsof een engel een boodschap naar me seinde, en de boodschap was dat Jezus me zou uitnodigen om bij Hem te komen eten, en mevrouw B. ook. En opeens werd ik overspoeld door wat ze hoop noemen!

De elementen

De cover ziet er prachtig uit. De titel is een regel uit een opwekkingslied. En maakte mij toch benieuwd in relatie met het verhaal. De verhaalperspectief is de ik-vorm. We lezen vanuit Henry, hij is the badguy. Maar heeft zo zijn eigen levensverhaal. Daarnaast lezen we over Paige. De dochter van Josephine. Zij vertelt eigenlijk het hele verhaal, over de schrijfster Josephine Bourdillon. Haar moeder, die nu in coma ligt. Daarnaast lezen we over Josephine, zij vertelt haar eigen levensverhaal. Het is een heel relaas. Soms erg langdradig. Veel stukken over de bijbel en het geloof. Hoofdkarakter Josephine heeft namelijk veel met het geloof, het geeft haar houvast. Zo komt ze door haar donkere periodes heen in haar leven. En dat is best triest om te lezen. 

Mijn mening

Als ik mijn ogen sluit is een verhaal over liefde voor elkaar en verdriet om o.a. de mensen die in het ziekenhuis liggen: Josephine en Jase. Twee zo aparte personen, en verhaallijnen die dus zo samen komen. Daarmee is nog niets verklapt van het verdere verloop. Het gaat over genade, bemoediging en vooral om hoop. Dat staat centraal in dit Musser-boek. Het is mooi beschreven, de gebeurtenissen zie je zo voor je gebeuren. Musser kan het met veel gevoel uit de doeken doen en heeft het talent om zelfs Henry te laten groeien in het boek. En dat is heel bijzonder.

Vol vertrouwen begon ik aan het boek. Met kippenvel sloeg ik het dicht.

Waardering

Gewaardeerd op 4 sterren. Het was erg mooi, maar wat langdradig.