zaterdag 30 november 2019

Helen Fields - Perfecte resten


Recensie

Titel: Perfecte resten
Auteur: Helen Fields
Uitgeverij: Ambo Anthos
Genre: Thriller/ Spanning
Uitgave: September 2019



Birdys boeken




Beste lezers,

Wat een spannende boeken zijn er toch, en wat lijken ze op elkaar! Als of ze samen op een cursus zijn geweest...of allemaal een zelfde passie hebben qua thematiek. Zo las ik hiervoor De fluisterman, Ongenadig en Killman Creek. Allen van hetzelfde genre. Botten, resten en misdadige scenes komen voorbij. Waar houdt het op, vraag je je af. Is het puur toeval? Of is het misschien een hype? Helaas voor mij niet, ik ben toch meer van de mysteries en detectives, na het lezen van dit boek. Maar goed. 

De auteur:

Helen Fields studeerde rechten en werkte daarna meer dan tien jaar als advocaat in Londen. Tegenwoordig runt ze samen met haar echtgenoot een filmproductiemaatschappij, waar ze als scenarioschrijver en producer werkzaam is. Ze woont met haar gezin in Los Angeles. Perfecte resten is het eerste deel van een verslavende serie, met in de hoofdrollen Luc Callanach en Ava Turner.

Het verhaal

Op een afgelegen plek in de Schotse Hooglanden staat een lichaam in lichterlaaie. Al wat achterblijft om het slachtoffer te kunnen identificeren zijn tanden en een reepje stof. Tegelijkertijd schreeuwt een vrouw om hulp in een afgesloten kamer ergens in Edinburgh.

Het is Luc Callanachs eerste werkdag bij de Schotse politie en hij krijgt direct een moordonderzoek toegewezen. Net vertrokken bij Interpol wil hij zich graag bewijzen bij zijn nieuwe team en directe collega Ava Turner. De moordenaar is een geduchte tegenstander die vakkundig zijn sporen weet uit te wissen.

Het duurt niet lang tot er nog een vrouw wordt ontvoerd; Callanach begint een race tegen de klok om het slachtoffer te vinden voordat het te laat is. Maar het daadwerkelijke lot van de ontvoerde vrouwen is gruwelijker dan Luc ooit had kunnen vermoeden.

¶Net als in een spannend avonturenboek van Jules Verne zou hij naar zijn geheime innerlijke domein afdalen, en dat net zolang perfectioneren tot zijn utopie compleet was. Hij stelde zich Natasha in die wereld voor – ze stond erop dat hij haar officieel aansprak met ‘professor’, maar in gedachten bezigde hij heel andere namen voor haar en sommige daarvan zou ze beslist niet waarderen. En plotseling werd hij overspoeld door zo’n hevige begeerte dat de mok in zijn hand begon te trillen.¶

De elementen zijn grimmig en gruwelijk

De cover vertoont bloedspetters en 2 vleugels. Niet zozeer valt deze cover mij op, maar het heeft iets grimmigs. 

In deze spanende 1e thriller uit een nieuwe serie van Helen Fields maken we direct kennis met de dader en zijn gruweldaden. In de 3e persoon beschrijft Fields deze persoon direct in een notendop. In hoofdstuk 2 komt inspecteur Callanach in beeld. Het is zijn 2e dag bij de afdeling Zware Misdrijven, bij de Schotse politie in Edingburgh. Eerder in dienst bij Interpol, valt hij direct met zijn neus in de boter. De vertelperspectief is 3e persoon. Dit kan soms heerlijk lezen of wat afstand geven tussen verhaal en lezer. Dit laatste is hier het geval. 

Fields haalt mogelijk alles uit de kast om het een spannend verhaal te laten zijn. Qua gruwel houdt zij geen blad voor de mond. Of het daarmee direct een superthriller wordt, valt nog te bezien. Meerdere factoren en elementen zijn daarvoor benodigd. 

Als veellezer kan dit drama mij niet direct in de gewelddadige klauwen krijgen. Het is prima beschreven, maar met weinig emotie gevuld. Er worden toch veel gruwelijkheden toegepast en uitgevoerd. Daarnaast ligt er de vraag: wie heeft hier nu de hoofdrol? De dader, met naam al bekend, of de inspecteur met al zijn ervaring, die neerstrijkt op zijn nieuwe werkplek? 

Personages die voorkomen blijven wat vlak. Callanach wordt wel goed beschreven. Dit komt de 2e helft van het boek pas tot uiting. Ook hij lijkt de grenzen op te zoeken, net als de dader. Zo hebben ze dus iets overeenkomstigs. Qua spanning fluctueert het boogje. Als het onderzoek vast loopt, kabbelt het verhaal wat en komt de hulp van onverwachte hoek. Of moet ik zeggen, van de bovenste etage? Al denk je als lezer dan "hoe toevallig is dit?". Ik was niet echt verrast. 

Conclusie

Voor de Hebban-Buzz las ik Perfecte resten, geschreven door Helen Fields. Het 1e boek uit een nieuwe reeks. De kennismaking met de schrijfstijl van Fields was prima. Helaas ben ik niet zo overtuigd, dat ik op boek 2 zal wachten. Qua gruwel gaat het mij een "tandje" te ver. Het was redelijk origineel, er zijn meer boeken met dit thema, maar ik was helaas niet flabbergasted toen het uit was.  

Waardering  3 sterren

Er zijn meerdere thrillers met gruwel en misdadige scenes. Dus qua originaliteit krijgt het een 3. De kunst is om de lezer direct mee te nemen, het verhaal in. Helaas heeft Fields mij niet kunnen overtuigen. Schrijfstijl krijgt 3 sterren, en leesplezier krijgt net een 3. Na het lezen van eerdere soortgelijke boeken, wordt het lastig dit te overtreffen. Voor plot geef ik een 3,5. Er zijn betere op dit vlak.

Perfecte resten is spannend en gruwelijk, maar niet mijn ding!  

Het was spannend, maar toch irriteerde mij steeds iets tijdens het lezen. De dader met name, het langdurig/ langdradig zoeken en niet verder komen met de zaak. En dan de persoon die op de bovenste etage zat. En dat is jammer. Het lezen blijft toch een kwestie van smaak! 

Hartelijke groeten,

Annette Overvoorde

Birdy's Boeken 


*Dit is een recensie-exemplaar
**Dit heeft geen invloed op mijn mening over het boek
      
  


woensdag 27 november 2019

Rachel Caine- Killman Creek


Recensie


Titel: Killman Creek
Auteur: Rachel Caine
Uitgeverij: Karakter Uitgevers BV
Genre: Thriller/ Spanning
Uitgave: oktober 2019


Birdy's Boeken



Beste lezers,


Eindelijk is daar dan Stillhouse Lake-deel 2. Deel 1 was zo gruwelijk spannend, dat het wachten gelukkig dik werd beloond. Dit is weer een boek om in 1 keer te verorberen. Laten liggen is geen optie.

De auteur


Rachel Caine (1962) is een pseudoniem van Roxanne Longstreet Conrad, een auteur die al meer dan 50 boeken schreef, in verschillende genres, zowel onder deze als andere namen. Meestal betrof dat YA gothic horror, urban fantasy of sciencefiction. Killman Creek is de tweede uit de trilogie over Gwen Proctor. 

Een terugblik, naar deel 1. Wat vooraf ging: de vreselijke echtgenoot 

Als Gwen terug komt van boodschappen doen is haar woning afgezet met linten. Er is een auto inde gevel gereden. Een stuk van de binnenkant van de garage is zichtbaar. Gwen wordt tegengehouden door de politie. Ze mag er absoluut niet door en zeker haar huis niet. Een grote schok voor haar in haar 2 kinderen. Daarnaast is wat er daar ontdekt is in die garage, ook enorm schokkend. Het onthult een groot geheim van haar echtgenoot. Vluchten is de enige optie.

In dit tweede deel: de wraak van Gwen

Gwen heeft haar kinderen gered van haar ex-man die een seriemoordenaar blijkt te zijn. Had ze in deel 1 nog enig idee dat ze veilig waren, dan is dat gevoel nu helemaal weggeslagen, want haar ex-man is uit de gevangenis ontsnapt. Hij heeft maar 1 missie en stuurt haar een bericht: "Jij bent nergens veilig! "Gwen weet genoeg en neemt een belangrijk besluit, samen met Sam gaat zij op weg. Om het kwaad te bestrijden. Voor haar is de maat nu vol. De strijd die volgt is zeer complex.

De elementen zijn grimmig, vol actie en niet zonder gevaar

De cover is mooi en grimmig tegelijk. Door de titel en de donkere sfeer, valt het zeer goed op. Een echte blikvanger.

Het einde van deel 1 gaf wat onrust, zo niet bij hoofdpersoon Gwen als ook bij de lezer. Het zo spannende verhaal eindigde met de ontsnapping van ex-man Melvin Royal. Daar neemt de lezer de draad weer op.

Rachel Caine heeft een pittige en spicy manier van schrijven. Door de leesperspectief van 1e persoon kom je als lezer heel dichtbij de personages. De karakters behoeven niet veel uitleg. Naast de angst van onveilig zijn, proeven we in deel 2 ook een soort "warme gevoelens" voor vader Mel. Dat is te begrijpen. De kinderen worden natuurlijk goed beschermd en weggehouden bij hun vader. Maar ondertussen gebeuren er ook dingen waardoor met name zoon Connor veel aan zijn vader moet denken. Dat geeft een bijzondere twist.

Conclusie

Gwen krijgt het heel zwaar in dit vervolg. Zowel met haar kinderen als met andere dierbaren. De dreiging is zeker merkbaar. De spanning loopt steeds op. Rachel Caine heeft het talent om alles zo te beschrijven dat je als een magneet boven op het verhaal blijft. Ook het tempo blijft hoog. De dramatische gebeurtenissen blijven maar volgen. Totdat het gevaar iets is geweken en Caine de lezer met een diepe zucht achterlaat. 

Waardering  5 sterren.

Deze reeks verdient een pronk-plekje in ieders boekenkast. Rachel Caine heeft de thriller-schrijfkunst zeer goed begrepen. 

Rachel Caine zorgt er voor dat je als een magneet vastzit aan haar Stillhouse-serie. 

Hartelijke groeten,
Annette Overvoorde
Birdy's Boeken & Birdy's Kids 



* Dit is een recensieboek, waarvoor dank
**Dit heeft geen invloed in mijn mening
***klik hier, voor het 1e boek van Rachel Caine




     





Margaret van Mierlo- Bril & Plu

Recensie


Titel:Bril & Plu
Auteur: Margaret van Mierlo
Uitgeverij: Palmslag 
Genre: Roman
Uitgave: Oktober 2019



birdys boeken




Beste lezers,

Lezen is een groot avontuur. Steeds komen er nieuwe en mooie dingen op je pad. Zo ook dit mooie boek. De cover... daar was ik al op gevallen, gezien er een bril op staat. haha. En dan met die plu erbij, een mooie hilarische combi.
Het is een super verrassende "coming of old-age roman".   

De auteur:

Al in haar vroege kinderjaren besefte Margaret van Mierlo (Weert, 1949) dat het geschreven woord haar naar andere werelden bracht. Haar ouders verhuisden regelmatig van land. Het internaat bood schrijven de mogelijkheid om haar gedachten vast te leggen. Na haar verpleegkundige opleiding werkte ze in huisartsenpraktijken. Margarets belevenissen vormden dankbare stof voor columns en artikelen, die in diverse medische tijdschriften werden gepubliceerd. Na De zandlezer (2014), Hemelse koffie (2014) en Kreukelzone (2017) is 'Bril & plu' Van Mierlo's vierde roman.

Het verhaal vol humor en ook serieuze zaken

Bril & Plu is een coming of old age-roman. Nicole en Trix zijn actieve zestigplussers die ervaren dat ze door hun omgeving als oud worden gezien. Vooral Nicole worstelt met een identiteitscrisis nadat ze op haar werk plotseling wordt weggesaneerd. Tegelijkertijd wordt een onverwerkt trauma uit hun gezamenlijke kostschooljaren opgerakeld; een donkere bladzijde uit hun leven die ze maar niet kunnen omslaan. Ook andere herinneringen uit die tijd komen naar boven en laten een oude hobby opleven: amateurtoneel. Deze psychologische roman wisselt ernst en humor af. Het geeft een inkijk in het leven van vrouwen die zich te jong voelen voor de levensfase waarin ze terecht zijn gekomen.

¶Nicole wist dat ze iets vergeten was toen het begon te regenen. Haar plu lag zeker nog bij de voordeur, ergens ondergeschoven en uit het zicht geraakt. Onhandige ondingen. Hoeveel was ze er niet kwijtgeraakt? Net als lees- en zonnebrillen.¶  

De hilarische momenten, maar ook de jeugdtrauma's zijn bijzondere elementen

Wat een heerlijk boek is dit! Allereerst de bijzondere term: coming of age, is een verhaal waarbij de ontwikkeling richting volwassenheid centraal staat. Voor dit verhaal is dit "old-age". Hoofdkarakter Nicole wordt zich bewust van haar leeftijd en de levensfase waar ze nu in terecht is gekomen. Als 60-plusser is ze nu haar baan kwijt, haar man is overleden, de kinderen gaan hun gang en de kleinkinderen zitten nu op school. En nu? Een kleine identiteitscrisis lijkt in aantocht. Voor velen zal dit zeer herkenbaar zijn en is zeer mooi beschreven door de auteur. 

De cover is wat brutaal en ook hilarisch. Het viel direct op. Hilarisch zijn ook sommige stukken uit het boek, wat al begint bij het eerste hoofdstuk, waarbij Nicole in de trein zit, een echtpaar observeert die een plu achterlaten in de trein. Naast de humor over plu's en brillen die veelal overal vergeten worden, is er ook een serieuze ondertoon aanwezig. Nicole moet veel nadenken over de tijd op kostschool, die zij met haar vriendin Trix heeft doorgebracht. De herinneringen zijn niet altijd zo rooskleurig voor haar. De fijne schrijfstijl zorgt er voor, dat je graag verder leest, over Nicole en over vroeger. 

Wat haar wel blijdschap kan geven zijn de leuke herinneringen. Samen met Trix die erg avontuurlijk is van aanleg, haalde ze ook wel kattenkwaad uit. Op Trix was ze soms jaloers, altijd vol van energie. Maar ook het buitenlandse project van Trix is ermee op gehouden. En Trix komt terug naar Nederland. Met een geheel andere blik dan die van Nicole, gaat zij de toekomst tegemoet. Nicole en Trix zijn nog steeds dikke vriendinnen en hebben steun aan elkaar. Margaret van Mierlo weet de personages zeer goed neer te zetten. Je gaat een beetje van ze houden. 

¶Zo is het ook met ons, Trix. Wij weten niet meer welke kant we op willen Ik sta nu doodstil op een kruispunt, en voel me nutteloos en overbodig. Zijn we overjarige, verouderde pubers geworden die de weg naar het normale leven zijn kwijtgeraakt?¶  

Conclusie

Bril & plu is een waar cadeautje om te lezen. In fijn geschreven zinnen lees je en leef je snel mee met Nicole en moet je veelal ook even glimlachen om haar humor. Naast de humor heeft de hoofdpersoon over veel om over na te denken. Een trauma uit haar jeugd laat haar maar niet los. Dit geeft haar verdriet en schuldgevoel. Van Mierlo heeft het talent om alles zo neer te zetten, dat zaken niet te zwaar overkomen , maar toch bij je "binnenkomen". En dat is prachtig gedaan!  

Waardering  4 sterren

Erg origineel verhaal, meeslepend geschreven. Over mooie thema's zoals 60-plussers die even "vastlopen" en hoe hiermee om te gaan. En vooral ook luchtig gehouden met de nodige humor. Mooie hoofdkarakters. En veel over brillen & plu's wat erg leuk is. Genoten! 

Bril & plu is prachtig; een waar cadeautje om te lezen! 

Hartelijke groeten,


Annette Overvoorde

Birdys's Boeken & Birdy's Kids


















maandag 25 november 2019

Katie Lowe- Furie


Recensie


Titel: Furie
Auteur: Katie Lowe
Uitgeverij: A.W. Bruna Uitgevers BV
Genre: Thrillers/ Spanning
Uitgave: 24 september 2019

Allereerst bedankt, A.W. Bruna Uitgevers, voor dit mooie boek!

 Birdy's Boeken



Beste lezers,

Toch moeten boeken het toch ook hebben van de cover, want deze is zo heerlijk rood. Ik moest wel even kijken wat het voorstelde. Naast dit boek kreeg ik  een uitnodiging voor een interview. Helaas ging dag en tijd niet samen met mijn agenda. Maar hoe leuk is dat toch? Deze Birdy had een dikke smile.

De auteur


Katie is een schrijfster woonachtig in Worcester, Verenigd Koninkrijk, wiens debuutroman The Furies  wordt uitgegeven door Harperfiction (Verenigd Koninkrijk), St Martin's Press (Verenigde Staten) en acht andere gebieden wereldwijd.

Katie is afgestudeerd aan de Universiteit van Birmingham, heeft een BA (Hons) in het Engels en een MPhil in literatuur en moderniteit. Ze keerde in 2019 terug naar Birmingham om te promoveren in de Engelse literatuur, met haar proefschrift over vrouwelijke woede in het literaire modernisme en het #MeToo-tijdperk.

Komt dit laatste #MetToo misschien terug in haar boek? We gaan het zien. 

Het verhaal

Engeland, 1998. Een zestienjarig meisje wordt dood gevonden op het terrein van een Britse meisjesschool. Ze is volledig in het wit gekleed en zit op een schommel. Haar doodsoorzaak is onbekend.

~Vier meisjes weten wat er gebeurd is. Ze hebben altijd gezwegen. Tot nu.~

Na een ongeluk waarbij haar vader en zus omkwamen, krijgt Violet een studiebeurs voor Elm Hollow Academy, een prestigieuze particuliere meisjesschool. De school ligt in een stil kustplaatsje met een zwarte geschiedenis – in de zeventiende eeuw vonden er heksenprocessen plaats. Violet sluit vriendschap met drie meisjes en wordt meegesleept door hun fascinatie voor hekserij en occultisme. Maar wanneer negen maanden na haar vermissing het lichaam van een voormalig lid van het vriendinnengroepje wordt gevonden, begint Violet te twijfelen aan haar vrienden, haar docenten en zelfs aan haar eigen beoordelingsvermogen. Want wat gebeurt er toch? En Hoe?
Heden, 20 jaar later vertelt Violet haar verhaal.

De elementen zijn magisch en soms verwarrend

De cover zier er al spannend uit. Een bloedroze kleur en 4 meidengezichten. Het zijn de 16-jarigen van Olm Hollow. Onbevreesd en reuze dapper. De cover en klaptekst maken al zeer nieuwsgierig. 


Soms verwarrend

De flaptekst op het boek intrigeert. Het zou mooi zijn als de flaptekst ook zou kloppen. Maar helaas, geeft dit wat verwarring. Het verhaal speelt zich in zijn geheel 20 jaar geleden af, en Violet blikt terug en is dan 36 jaar.  Omdat er soms zaken niet helemaal passend zijn, is er soms meer verwarring. Als Emily opeens Emma heet, lees ik maar snel verder. 

Violet, de hoofdrolspeelster in dit meidendrama, neemt de lezer mee naar haar studententijd. Eigenlijk blikt ze 20 jaar terug in de tijd. Die magische tijd met haar vriendinnen Robin, Alex en Grace. Ze is blij eindelijk bij een groepje te mogen horen, alleen worden de meiden aangetrokken door duistere zaken en hekserij. Wat niet raar is, gezien de plek van de school. En zijn historie. De schrijfstijl van Katie Lowe kenmerkt zich door veel lange zinnen, met veel beeldspraak. Daarnaast vertelt lerares Annabel haar leerlingen graag over magische verhalen, Griekse goden, mythen, ed.

Struikelend door de lange zinnen en hobbelend over Griekse goden-verhalen en mythen vol vrouwen, werkt mogelijk de "magie" een beetje mee en kom je als lezer toch in de ban van het verhaal. In de greep van Violet en haar groepje. En weet Lowe de lezer toch beet te pakken. Want wat spoken zij niet allemaal uit en waar is de verdwenen Emily? De spanning is onderhuids steeds aanwezig. De stijl en duistere sfeer deed mij denken aan de boeken van Emily Barr en Erin Kelly. 
Wat soms mist is een tijdsaanduiding of rustmoment.

De conclusie

Furie is een dramatisch relaas over schoonheid, wraak, waanzin en dood. Het gaat over onbevreesd en dapper zijn. Katie Lowe heeft hiermee een spannend, soms wat langdradig verhaal neergezet over 4 moorddadige meiden en hun magische en dodelijke tijd op Olm Hollow.


Waardering: 3,5 sterren.


In principe is het een mooi boek, originaliteit krijgt ook een 5. Leesplezier varieert van 2 naar 3 sterren. Lange zinnen en beeldend schrijven is ook een kunst op zich. Het moet geen struggle worden voor de lezer.  De spanning wisselt ook sterk, en krijgt een 3,5. Het is geen slecht boek, maar kan gewoon beter qua structuur.  



Hartelijke Groeten,

Annette Overvoorde
Birdy's Boeken
november 2019



Wiljan van den Akker- Verdwaald


Recensie


Titel: Verdwaald
Auteur: Wiljan van den Akker
Uitgeverij: Prometheus
Genre: Roman/ verhalenbundel
Uitgave: 2018






Beste lezers,

Eerder las ik Verdwaald, een mooie bundel vol verrassingen. Het is een heel bijzonder boekje, zeker leuk voor de aankomende feestdagen. Kijk je mee?

De auteur

Wiljan van den Akker (1954) is als faculteitshoogleraar en decaan verbonden aan de Universiteit Utrecht. Samen met zijn vrouw Esther Jansma, dichteres en archeologe publiceerde hij in 2006 een vertaling van het werk van Mark Strand (Gedichten eten). In 2008 volgde zijn debuut als dichter. De afstand werd bekroond met de C. Buddingh’-prijs. Wiljan van den Akker is vader van vijf kinderen.

Over de inhoud van het boek

Verdwaald is een bundel met 18 wat "vreemde"verhalen, geschreven door Wiljan van den Akker. De auteur die tevens dichter is neemt je mee naar wonderlijke vertellingen met een grenzeloze fantasie en taal. 

Iedereen was met de dodenvisser opgegroeid. De ouderen vertelden hun kinderen en kleinkinderen dat hij er al woonde toen ze zelf nog buiten speelden. Niemand kon zich zijn bestaan herinneren zonder zijn gekromde rug. Hij hield zijn schaduw als een jas om zich heen. 

Wiljan begint zijn bundel met de dodenvisser Hueng. De plek aan de rivier was zijn koninkrijk geworden. Hij zag direct of er nieuwe doden waren aangespoeld. "Het verhaal doet al jaren de ronde". Vanuit een heel ander perspectief lezen we vervolgens in verhaal 2 over Gongsun, de liefde en het verdriet. Gongsun geeft de zielen rust. In dit 2e verhaal gaat de "ik" op zoek naar een vermiste dochter. Gongsun kan hem misschien wel helpen. Hij geeft de aangespoelde doden een plekje. Beide verhalen zijn op bijzondere wijze aan elkaar verbonden, lijken op elkaar en zijn toch weer anders. Alsof beide personages elk een kant van een spiegel bewonen. Met een geheel andere werkelijkheid. 

De poëtische taal en de verbondenheid zijn mooie elementen

Met deze mooie bundel zijn er meer verhalen en personages met elkaar verbonden, in verschillende vertellingen. In poëtische zinnen geeft de auteur Wiljan van den Akker bijzondere vertellingen weg. Een aantal zijn wat kort, een aantal wat langer. Sommige verhalen zijn niet helemaal te begrijpen. Bij sommigen "Verdwaal" je in de taal.  

In het laatste verhaal "Het vertrek, voelt de hoofdpersoon zich niet meer verbonden met de wereld. Maar eindelijk gelukkig. En daarmee sluit Wiljan zijn bundel. De lezer in stilte achterlatend. 

Waardering 3,5 sterren

Genoten van de bundel, vol verbondenheid, eenzaamheid, liefde en verdriet. Helaas niet alle verhalen echt goed kunnen begrijpen, door de "onbegrensde mogelijkheden van fantasie en taal". Het is dan maar net wat je er uit haalt en wat jou als lezer aanspreekt. Absoluut genoten van de dodenvisser en zijn "tweelingbroer".

De bundel Verdwaald geeft zeker een aansporing om meer te lezen van deze auteur, wauw!


Hartelijke groeten,

Annette Overvoorde
Birdy's Boeken & Birdy's Kids




* Deze recensie is gedeeld op Bol, Hebban, ed. En op social media. 
** Dit is een recensieboek, waarvoor dank aan de auteur!
*** Dit heeft geen invloed om mijn mening te vormen over het boek. 




   

woensdag 20 november 2019

Karin Hazendonk-Ongenadig

Recensie


Titel: Ongenadig
Auteur: Karin Hazendonk
Uitgeverij: Letterrijn
Genre: Psychologische thriller
Uitgave: Oktober 2019




birdys boeken



Beste lezers,

Voor de leesclub van Vrouwenthrillers mocht ik de nieuwste thriller gaan lezen, van Karin Hazendonk. En die was weer zeer spannend en ook verrassend. Kijk je mee?

De auteur


Karin Hazendonk (1961) werd geboren in Utrecht. Na haar opleiding kwam ze in het bedrijfsleven terecht. De ommekeer kwam in 2013. Wegens reorganisatie van het bedrijf waar ze werkte, ging haar baan verloren.
Het gaf haar de mogelijkheid om iets te gaan doen met de verhalen die nooit uit haar hoofd waren verdwenen. Ze schreef een kinderboek en een boek voor de oudere jeugd. Daarna volgden een aantal korte verhalen en twee thrillers: Waanidee – uit 2017, De dood heeft blauwe ogen – uit 2018,  beide uitgegeven bij LetterRijn.

Het verhaal over Anouk en Sven


Anouk is 29 jaar en manager van de afdeling personeelszaken. Haar nieuwe collega Sven is ook op het gezellige personeelsfeest. Hij blijkt erg attent te zijn en ze hebben een leuke tijd wat ze graag nog eens over doen. Sven blijkt haar droomman te zijn en vervult al haar dromen.  Al snel gaan ze samenwonen in het huis van Sven. Maar hoe goed kent Anouk haar Sven eigenlijk wel? En kent ze zijn bijzondere hobby ook?

De elementen zijn creepy, sinnister en ongenadig!

De cover is kleurrijk en best heel bijzonder. Een strop van touw hangt in het midden. Links van de strop waaiert het touw uit in een heleboel vliegende zwarte vogels. Is dit de voorbode van het ongeluk?

Ongenadig begint met hoofdkarakter Anouk, die de leuke Sven ontmoet op een gezellig feestje. Dit zou wel eens de man van haar dromen kunnen zijn. Sven blijkt ook erg gek van Anouk te zijn en binnen een korte tijd gaat het al over samenwonen. Anouk heeft nog twijfels bij deze snelle actie, maar haar tweelingzus Miranda geeft haar het laatste duwtje in de goede richting. Dan pakt ze haar spullen. Ze bemerkt dat Sven erg netjes is ook qua inrichting, dat is wennen voor de slordige nieuwe huisgenote.


De schrijfstijl is prettig, hierdoor zit je gelijk in het verhaal. In de ik-vorm lezen we over Anouk, en in de 3e persoon lezen we over Sven. In flashbacks lezen we meer over de jonge Sven. Dat geeft het drama meer diepgang. Wat meer spanning geeft is met name het moment in bad, waarbij er een vreselijk ongeluk gebeurt. De spanningsboog staat dan gespannen, want wat gebeurde daar nu toch? Het antwoord laat niet snel op zich wachten en voordat bij Anouk het lampje gaat branden komt ze terecht in de setting van een nare soort gruwelfilm.

Hoe komt ze hier überhaupt in terecht? De vraag is eigenlijk: komt ze hier nog wel uit? Halverwege gaat de spanning weer even liggen. Een rustmodus volgt. Voor de lezer ligt hier dan de vraag: hoe gaat het verder? Ook hier ligt het antwoord heel dichtbij, want dit creepy-muisje krijgt nog een heel naar Hannibal-staartje. En dat is echt mooi gedaan!

Conclusie


Voor flinke spanning, een dosis mysterie en wat gruwel, moet je zeker bij Karin Hazendonk zijn. Ongenadig doet zijn titel dan ook zeker eer aan. 


Door deelname aan de leesclub van #vrouwenthrillers, las ik ONGENADIG, geschreven door Karin Hazendonk. Wauw, wat een boek! Wat begint als een romantisch samenzijn van Sven en Anouk, mondt uit in gruwel en sinistere momenten. Vanaf het begin wordt je als lezer het verhaal ingezogen. Hazendonk laat je pas los, na het laatste blad. Een diepe buiging voor de maestro...Ongenadig is een ware voltreffer!   
Waardering 5 sterren

Karin Hazendonk heeft zich overtroffen met deze super spannende creepy thriller. Een buiging voor de maestro!

Hartelijke groeten,


Annette Overvoorde
Birdy's Boeken & Birdy's Kids


* Voor meer van Karin Hazendonk:
Klik hier, voor De dood heeft blauwe ogen

Klik hier, voor Waanidee

**Dit is een recensieboek, waarvoor dank aan uitgeverij Letterrijn & Vrouwenthrillers.nl





maandag 18 november 2019

Sally Thorne- Ik niet op jou

Recensie


Titel: Ik niet op jou
Auteur: Sally Thorne

Uitgeverij: Harper Collins
Genre: Feelgood/ Roman
Uitgave: Juni 2019



Birdys boeken




Beste lezers,

Bij het lezen van de flaptekst dacht ik aan een feelgood met ook een wat stoer tintje. Beide personages werken bij een uitgeverij, dus dat wordt superleuk. Alleen toen ik er aan begon, was helaas mijn eerste indruk, oh nee? Hoe liep dit af, lees snel verder..

De auteur

Sally Thorne houdt zich dagelijks bezig met subsidieaanvragen en contracten opstellen. Gelukkig is er daarna voldoende tijd om zich te storten op haar creatieve hobby: het schrijven van romans. Het romantische genre heeft haar voorkeur. Sally woont in Canberra, Australië en dit is haar debuutroman.

Het verhaal

Ik niet op jou draait om Lucy, zij is directieassistente van Helene Pascal. Een van de twee directeuren van uitgeverij Bexley & Gamin. Na de fusie zit ze op 1 kamer tegenover Joshua, hij werkt voor de andere directeur, namelijk de heer Bexley. 

In principe mogen ze elkaar niet en voeren dagelijks een flinke machtsstrijd. Als een soort Tom & Jerry zitten ze achter elkaar aan. Zeker nu er een promotieplek vrij is en zij dit beide ambiëren. Waar Lucy heel sociaal van aard is naar haar collega's, zo is Joshua dit helemaal niet. Hij gaat gewoon recht op zijn doel af. Tot ongenoegen van Lucy. Hoe dit afloopt en wie de baan zal; krijgen, lees je in: Ik niet van jou.
Ik heb een theorie. Iemand haten lijkt ongemakkelijk veel op verliefd zijn op die persoon. Ik heb een heleboel tijd gehad om liefde en haat te vergelijken, en dit zijn mijn observaties. 
De elementen  

De cover is kleurrijk en doet iets zoet aan. De flaptekst doet een mooie chicklit beloven. In dit debuut van Sally Thorne neemt Sally ons mee in haar "Strijdbare dagen"op kantoor. Er gaat geen dag voorbij, zonder dat er wel iets gebeurt. In de ik-stijl vertelt Lucy over Joshua en haar gedachtes over hem. 

Alle ingrediënten zijn aanwezig voor een super-feelgood-story. Toch kreeg ik na het lezen van een aantal hoofdstukken een beetje beklemmend gevoel. Lucy die dagelijks haar wel en wee uitlegt, wat zich met name afspeelt op haar kamer op kantoor, waar ook Joshua werkzaam is. Haar gedachten over hem, de kleur van zijn overhemd die per dag verschilt, zijn gezichtsuitdrukking, alles waar ze maar iets over kan opmerken wordt door Lucy benoemd. Je vraagt je dan als lezer af, waar gaat dit naar toe? Hoe gaat zich dit ontwikkelen?
Liefde en haat zijn twee kanten van dezelfde medaille, en je moet winnen. Waarom? je hart en je ego. Geloof me. Ik weet er alles van.  
De personages worden prima uitgewerkt. De krijgt voldoende achtergrondinfo over Lucy en ook over Joshua. Sally Thorne heeft een prettige schrijfstijl, ze geeft Lucy naast het cynisme ook een dosis humor mee. Lijkt het aan het begin een nogal saai verhaal te worden, dan is het advies: even doorlezen. Halverwege pakt Thorne de lezer dan toch in met bloemen, aardbeien, romantiek en foute familiezaken. Een onverwachte twist!  

Conclusie

Ik niet op jou, heeft mij positief verrast na een bijna valse start. Na hoofdstuk 1 kreeg ik het idee of het een beetje slome Tom & Jerry race was, tot het einde, en dat viel dus reuze mee. Het verhaal bevat meer, dan je op het oog doet vermoeden. Sommige scenes zijn wat traag en anderen weer niet. Na de 1e helft bleef ik toch geboeid verder lezen.

Waardering  3,5 

Was het verhaal te zoet? Misschien. Maar toch sloeg ik het met een diepe zucht dicht. Ik heb boven verwachting dus toch genoten. 

Niet op jou? Of wel op JOU? That"s the question!

Hartelijke groeten,

Annette Overvoorde
Birdy's Boeken

** Harper Collins bedankt, voor dit recensieboek. 





zondag 10 november 2019

Tamara Haagmans- Sprong in het diepe

Recensie


Titel: Sprong in het diepe
Auteur: Tamara Haagmans
Uitgeverij: Ambilicious
Gnere: Feelgood
Uitgave: 2018


Bedankt, uitgeverij Ambilicious voor dit mooie boek. 






Beste lezers,


Wat lezen zo mooi maakt, zijn de verschillende verhalen. Voordat ik begon in De mooiste dag van je leven, nam ik eerst een sprong in deze: Een sprong in het diepe. Een romantische cover, Parijs, de liefde, Wat zal het verhaal ons brengen? Kijk je mee?

De auteur


Tamara Haagmans (1980) is dol op lezen, schrijven, en alles dat met letters te maken heeft. Zij won in 2017 de korte verhalenwedstrijd van het Valentijsgenootschap. Eerder verscheen onder andere Control Alt Delete. Zomer 2019 verscheen haar feelgood bij Uitgeverij Luitingh-Sijthoff.

Het verhaal is zoet maar leuk

Tessa heeft geen leuk jaar achter de rug. Ze verliest haar baan én haar vriend op hetzelfde moment. Als haar moeder haar een vakantie geeft omdat ze zelf niet kan gaan, neemt Tessa die na enig twijfelen aan. Alleen… Ze zit op een golfresort in Duitsland, en het is november. Alle winkels en restaurants zijn gesloten en er is echt helemaal niemand, behalve de Nederlandse badmeester Thomas die haar onder zijn hoede neemt. Telkens als ze in zijn buurt is, gebeuren er hele vreemde dingen. Aan het eind van haar vakantie haalt Thomas haar over om er nog een paar dagen met hem aan vast te plakken. Tessa en Thomas steeds dichter naar elkaar toe.
Tot Thomas ineens helemaal van de aardbodem verdwijnt, om op een héél onverwacht moment weer op te duiken met een schokkende onthulling. 

De elementen

Op de cover staan 2 verliefde mensen in de verte staat de Eiffeltoren. Het geeft een romantische en warme sfeer. Het proloog geeft in een notendop aan hoe de hoofdkarakter Tessa in elkaar steekt. Jack vindt dat ze geen spontane acties onderneemt. Ze houdt van vertrouwd, veilig en alles goed te overdenken, voordat ze een beslissing neemt. 

Hoofdstuk 1 lijkt alweer een stuk verder in de tijd. Jack is uit beeld geraakt als ook het zelfvertrouwen van Tessa, zo blijkt. In de vertelperspectief van de 1e persoon lezen we verder over Tessa. De schrijfstijl van Tamara Haagmans is heel prettig, eenvoudig, vol humor en soms zelfspot. Qua personages draait het verhaal om Tessa en Thomas. Meer personen zijn er eigenlijk niet. Zowel Tessa als Thomas hebben hun eigen verhaal. 

Het is gewoon een feestje om dit boek te lezen. 

Tessa maakt een heerlijk avontuur mee. Zo plotsklaps staat er een verrassing voor de deur. Tot haar eigen grote verbazing gaat ze spontaan op de aanbieding in en dat is helemaal nieuw voor Tessa. Naast het feit dat Cupido maar heen en weer blijft vliegen met zijn pijlen is er ook een serieus thema in het boek weggestopt. Dit zorgt voor een grote twist, zowel bij Tessa als ook bij de lezer. En dat is superleuk gedaan. 

Conclusie

"Sprong in het diepe" is een heerlijk feelgood boek, vol liefde en humor. Met een klein serieus randje. In de fijne schrijfstijl als of het verhaal zo voor je neus plaatsvindt. 

Waardering 3,5 sterren.

Mooi liefdesverhaal, met een leuk actueel thema. Met een glimlach sloeg ik het dicht.  

Het is gewoon een feestje om dit boek te lezen.

   
Hartelijke groeten,


Annette Overvoorde
Birdy's Boeken 



Tamara Haagmans- De mooiste dag van je leven


Recensie


Titel:De mooiste dag van je leven
Auteur:Tamara Haagmans
Uitgeverij: LS Amsterdam
Genre: Feelgood/ Roman
Uitgave: 2019

Allereerst dank aan Uitgeverij L.S.  Amsterdam, voor het recensie-exemplaar. 




birdys boeken



  

Beste lezers,

Dit is zo'n heerlijk boek, wat iedereen zou moeten lezen, Te leuk, te hilarisch, sprookjesachtig en toch ook met een serieus onderwerp. Ik las het in de zomermaand juli. Kijk je mee?   

Over de auteur

Tamara Haagmans (1980) is dol op lezen, schrijven, en alles dat met letters te maken heeft. Het enige waar ze echt heel slecht in is, is korte beschrijvingen over zichzelf schrijven. Zomer 2019 verschijnt haar feelgood bij Uitgeverij Luitingh-Sijthoff. Eerder verscheen onder andere Control Alt Delete, en Sprong in het diepe.

Het verhaal over de liefde en een trouwjurk 

De 28-jarige Krista werkt in de kringloopwinkel van Silvia, de vriendin van haar moeder. Er worden regelmatig spullen gebracht. Natuurlijk stijgt de nieuwsgierigheid wel eens, zo ook als er een grote doos wordt binnengebracht. In deze doos zit een trouwjurk, haar collega Marthe laat hem aan haar zien en Krista kan de verleiding gewoon niet weerstaan, en stapt in de jurk. Het is precies haar maat, hij zit als gegoten, wat een prachtige jurk. In een impulsief momentje neemt ze de jurk mee naar huis, nu nog een vriend, denkt ze. Eenmaal thuis vindt ze nog meer in de doos, een trouwgelofte en een ring. Van wie is deze jurk en de ring? Ze doet een poging om daar achter te komen. 

De elementen

De cover is pure romantiek: twee voeten, een stuk van een jurk en heel veel roze bloemblaadjes. Deze blaadjes zitten ook aan de binnenkant. Hoe mooi is dat? de titel doet al veel beloven, qua romantiek. 

Krista werkt met veel plezier in Ratjetoe, een kringloopwinkel. In de vertelperspectief van de 1e persoon volgen we haar als hoofdrolspeelster in dit mooie feel-good-sprookje. In de fijne vloeiende schrijfstijl van Tamara Haagmans, ze schrijft het verhaal heel vloeiend en prettig neer, wordt je al snel meegenomen in de wereld van Krista en haar dromen.   

Het heeft wel iets weg van Assepoester, die haar schoentje verliest, op zoek naar de prins in de magische pompoen. 

Krista, heerlijk spontaan als ze is, past in een impulsmoment een mooie jurk, een trouwjurk. De maat is precies goed, maar daar heb je wel een vriend bij nodig, een partner voor het leven. Krista slaakt een diepe zucht en wil de doos al weg zetten als ze meer vindt: onder anderen een ring. Dat kan vast niet de bedoeling zijn en ze gaat op zoek naar de personen achter deze jurk. Het is nog een hele puzzel, maar dan ontmoet ze Roy. Hij is erg aardig en haar hart maakt een sprongetje. Cupido komt er al bijna aan, maar kan het wel een kans op slagen hebben? Beide hebben zo hun geheimen en blikken terug in de tijd. 

Conclusie

De mooiste dag van je leven is een mooie feel-good. Bijna sprookjesachtig zoet, maar met een kleine bite. De personages worden goed uitgewerkt, al snel leef je mee met Krista en ook met Roy. De vormgeving is prachtig leuk gedaan. Een fijn boek voor heerlijke uurtjes leesplezier.

Waardering 3 sterren.

Het was echt sprookjesachtig leuk, met linten en jurken, speurtochten, mysteries, veel roze en een tintje verdriet. Maar ook wel erg zoetig. Qua personen misschien beter dan Sprong in het diepe, maar toch vond ik "De sprong" iets leuker, qua thema. Al is het stukje met de trouwjurk, authentiek, zo blijkt. (En dat is leuk gedaan Tamara!) 

De mooiste dag van je leven leest als een waar sprookje, met een mooie jurk en een ware prins. 

Weer genoten van een mooi verhaal, maar ...nu even een spannend thrillerboek!

Hartelijke groeten,

Annette Overvoorde

Birdy's Boeken
   

        



zaterdag 2 november 2019

Blogtour #2 De recensie van Fatale keuzes- Nina Verheij


Recensie

#blogtour #blogtour  #blogtour #blogtour

Titel: Fatale keuzes 
Auteur: Nina Verheij 
Uitgeverij: Hamley Books 
Genre: Spannend & Thrillers
Uitgave: oktober 2019

Allereerst dank aan Hamley Books, voor toezenden van dit mooie boek. 






Beste lezers,

Hij is uit, zo jammer van dit boek nu uit is. Fatale keuzes. Er kwam maar geen einde aan en ik zal je zeggen, dat wilde ik ook niet. Het verhaal paste mij als een warme jas, soms iets te warm..maar heerlijk fijn. Zo één die later dan je favoriet wordt. Het is eerst wennen, maar daarna doe je het nooit meer weg. Natuurlijk kan het ook geheel anders aflopen, kijk maar naar Fatale Keuzes.

De auteur

Nina Verheij, geboren in 1984, schreef in haar jonge jaren al verhalen over katjes en hield erg van de boeken van Kippenvel. Ze ging Nederlandse taal en cultuur studeren in Leiden. Toverde na een verre reis haar roman om in de thriller Fatale keuzes, met succes. Naast eigenaar van BackWords, waar onder andere schrijfcursussen te volgen zijn, is ze freelancer op het gebied van copywriting en online marketing.

Het verhaal

Emily woont met Lisa en Jurre op kamers in leiden. Ze studeren en zijn inmiddels goede vrienden. Emily loopt stage bij de politie, met groot enthousiasme stort ze zich op de opdrachten; een oud dossier trekt haar aandacht. 


Lisa heeft al jaren geen contact meer met haar vader, die al vele criminele acties op zijn naam heeft staan. Nu ze ouder is wordt ze toch nieuwsgierig naar haar roots. Tot grote bezorgdheid van haar moeder.

Wat ontdekt Emily precies? En is het voor Lisa niet beter om het verleden te laten rusten? Je leest het in Fatale keuzes. 


De verschillende tijdsperiodes zijn belangrijke elementen

De cover is mooi en indrukwekkend. Een jonge vrouw kijkt je recht aan. Donker haar wappert over haar gezicht. Achter haar is het donker, een duistere kant misschien? 

De schrijfstijl van Nina Verheij is prettig. De zinnen lopen vloeiend in elkaar. De auteur is erg van de details, bijna niets laat zij aan het toeval of de verbeelding over. Ze beschrijft alles uitgebreid, wat soms tot langdradige stukken kan leiden, voor de thrill-seekers die van de snelle acties houden. Hier een korte recensie van schrijven gaat dan ook moeilijk. 

Fatale keuzes draait om Emily, een enthousiaste twintiger. Haar stage bij de politie neemt zij zeer serieus. De nieuwsgierigheid neemt de overhand en ze doet spannende ontdekkingen. Wat ze hiermee doet heeft zeer veel impact in het leven van de anderen. Naast de situaties worden ook de personages goed beschreven, Naast Emily lezen we over Matt haar vriend, over Lisa en Lucas, Jurre en nog anderen. Qua personen is het zeker te volgen, maar qua tijd is het goed onthouden in welk hoofdstuk en tijdsperiode je je bevindt. In begin zal dit even wennen zijn. Halverwege het boek, komt er meer spanning en leest het verder als een soort film met flashbacks. 

Het meisje in de trein versus Springvloed

In het begin zijn het nog tijdsprongen die "makkelijk" te nemen zijn. Maar de moeilijkheidsgraad neemt steeds toe. Naarmate het boek vordert, lees je de situaties meerdere keren vanuit andere perspectieven. Dit gebeurt ook in het boek van Het meisje in de trein. Mijn gedachtes dwaalde even af naar dit boek. Bij sommige pagina's dacht ik ook, wat gebeurt er nu weer? En met wie? De enthousiaste Emily deed mij ook denken aan de stoere Olivia uit de serie Springvloed, naar aanleiding van de boeken vaCilla en Rolf Börjlind. Het toeval wil, dat ik na het lezen, de serie verder ging bekijken. De gelijkenis, was treffend. De oplopende spanning ook. Een groot compliment voor Nina Verheij. 

Door de verschillende perspectieven krijgt het verhaal meer body en meer diepgang. een soort 3d-versie. Maar zeker een versie met geheimen en mysteries. Langzaam maar zeker worden de geheimen ontrafelt, steeds gaat er een luikje of kamertje open..op weg naar de uitgang. 

Wie het spel Cluedo goed kent, weet dat door sommige vragen er een aantal daders of mogelijkheden wegvallen. En helemaal aan het einde is de dader bekend, met zijn wapen. Elkaar misleiden is natuurlijk erg leuk. 

Conclusie

Fatale keuzes is een soort Cluedo-spelen: als lezer probeer je zo goed mogelijk alle details te onthouden die mogelijk van belang zijn, voor de ontknoping. Nina Verheij heeft hiermee een prachtig mooi debuut neergezet. Het is nieuw, verfrissend, Cluedo-achtig, mysterieus, zit vol verrassingen en onverwachte wendingen. 

Nina Verheij is een getalenteerde auteur, waar we nog veel van zullen horen!

Waardering:  4 sterren


Toekennen van de sterren vond ik even lastig. Had ik niet gezegd dat ik het wat langdradig vond? ja, dat wel. Maar dit paste bij het verhaal. Hier een korte recensie van schrijven ging dan ook moeilijk. Het boek zit gewoon meesterlijk in elkaar. 

Fatale keuzes is Cluedo-achtig en zit echt meesterlijk in elkaar! 

Hartelijke groeten,

Annette Overvoorde

Birdy's Boeken