Recensie Lex Paleaux- In het licht van de leugen

Recensie 

Titel: In het licht van de leugen

Auteur: Lex Paleaux 

Uitgeverij: Ambo Anthos 

Genre: Roman

Uitgave: September 2026

De auteur Lex Paleaux was eerder op bezoek bij onze lokale boekhandel. Ik maakte een praatje met hem en zo vertelde hij dat hij bezig is met een vijftal boeken. De titel : "In het licht van de leugen" is daarvan boek 4 en draait om Quintin. Zijn leven gaat niet echt over rozen. 

De inhoud

Het geluk lijkt de jonge Quintin toe te lachen. Hij krijgt een relatie met Juna en wordt ontdekt als zanger. Zijn manager ziet een waar succes in hem, en Quintin naief als hij is droomt er ook van. Het blijkt echter dat zijn manager verwikkeld is in louche zaken.  Ondertussen is hij samen met Juna en die worstelt met zichzelf. Met humor en een open blik probeert Quintin zichzelf op koers te houden, maar na een groot verlies verandert alles. 

In het nu

Als Quintin op zijn drieëndertigste terugkeert naar zijn geboortedorp is het tijd om de balans op te maken en zijn demonen onder ogen te zien. In de beheerder van de begraafplaats, Guido, vindt hij zijn gesprekspartner om zijn verhaal te vertellen.

De elementen

De cover is een ware eyecatcher en omdat nu alle delen zijn ondergebracht bij uitgeverij Ambo Anthos, hebben zij allemaal een soort herkenbare front meegekregen.  Zodat ze bij elkaar horen qua lay-out. 

In dit vierde Paleaux- deel volgen we Quintin. Hij is 33 jaar en het is tijd om terug te gaan naar zijn geboortedorp. Aan Guido vertelt hij zijn verhaal en binnen no- time reizen we terug in de tijd. Naar het eind van 1994. Er is dan een feest en muziek. Quintin houdt erg van muziek, het loopt als een rode draad door het boek heen. Hij mag meedoen aan een muziekcontest, als zanger. Zijn manager ziet het helemaal zitten en de weekenden daarna zitten vol met boekingen voor optredens. De naïeve Quintin gaat er vol in, alleen Juna ziet hij dan minder. Iets moois loopt fout af en zijn leven maakt diverse wendingen.

Paleaux gebruikt een fijne schrijfstijl, de vertelperspectief is de -ik-persoon-. En toch blijft personage Quintin op afstand bij mij als lezer. Ook is hij nogal goedgelovig; ik noem het naïef. Dat begint bij zijn zangcarrière, maar ook bij Juna mis ik scherpte en ook diepgang. Met regelmaat denk ik: "joehoee...kijk om naar je vriendin". 

Tot halverwege het boek maakt Quintin als hoofdkarakter al veel mee, maar soms lijkt het hem niet te raken. Heeft hij dingen niet door? Of is het een schild? Een aantal gebeurtenissen zijn herhalend. Soms kabbelt het wat en verwachtte ik een wat scherpere pen. Maar dan...wordt daar een harde klap uitgedeeld  letterlijk en figuurlijk. Ook in deze situatie moet hij een keuze maken. Dit is heftig en zeer serieus. Ik kan helaas niet gaan spoileren, dus hier laat ik het bij. 

"In het licht van de leugen" zou ook " De donkere leugen" kunnen heten.  Quintin heeft blijkbaar een soort strippenkaart op leugens vertellen en foute keuzes maken, ook als ze goed bedoeld zijn. Met als resultaat...het volgende drama dat dan weer voor de deur staat. Richting einde komt er rust, maar ook de grote plottwist. En dat is weer mooi gedaan.

Waardering 4 sterren

Het boek leest makkelijk weg, heeft in het begin weinig heftige zaken. Het kabbelde wat. Mist soms wat bite. Er wordt veel gereisd, veel gejat, onverantwoordelijk gehandeld en heeft ook gevoeligheden laten zien. Waar de liefde voor 'Cees' ook bij hoort.

~De bigbang zit hem in het einde~

Groetjes Annette

Birdy's Boeken 

Ps: in begin van dit boek staat het woord "dementerende". Dit woord ligt heel gevoelig en is eigenlijk een foute keuze voor de aanduiding van een persoon met dementie. Omdat dit zeer actueel is, wil ik het toch benoemen. Je hebt dementie of Alzgeimer. Je bent ook niet aan het Alzheimeren. Dat is onjuist qua taal.